Ang Alamat ng Bahaghari
Noong unang panahon, wala pang bahaghari sa langit. Kapag umuulan, ang kalangitan ay tila malungkot at madilim.

May isang diwata na nagngangalang Liwayway na nakatira sa ulap. Siya ay kilala sa kanyang mabuting kalooban at pagmamahal sa mga tao sa lupa.




















Isang araw, isang matinding bagyo ang dumaan. Bumaha sa mga bukirin at maraming tao ang nagdalamhati. Nakita ito ni Liwayway at naawa siya sa kanilang kalagayan. Nais niyang bigyan ng pag-asa at tapang ang mga tao upang patuloy silang lumaban sa hamon ng buhay.

Kumuha siya ng pitong makukulay na sinag ng araw: pula, kahel, dilaw, berde, asul, indigo, at lila. Pinagsama-sama niya ang mga ito at inihabi bilang isang tulay sa kalangitan.

Pagkatapos ng ulan, nagpakita ang kanyang obra — isang bahaghari. Natuwa ang mga tao dahil tila ito’y paalala na pagkatapos ng dilim at unos, may liwanag at ganda pa ring darating.

Mula noon, tuwing matatapos ang ulan, makikita ang bahaghari bilang tanda ng pag-asa at bagong simula. Naniniwala ang mga tao na si Liwayway ay patuloy na nagbabantay sa kanila at nagbibigay ng lakas ng loob.

Hanggang ngayon, kapag may bahaghari, sinasabi ng mga matatanda: “Si Diwatang Liwayway ay nagpapadala ng mensahe ng pag-asa.” Kaya’t ang bahaghari ay hindi lamang kagandahan sa kalangitan, kundi sagisag ng katatagan at pag-asa.

Talasalitaan
diwata :
isang nilalang sa mga kuwento na may kakaibang kapangyarihan
Si Liwayway ay isang mabait na diwata.

nagdalamhati :
nakaramdam ng matinding lungkot o dalamhati
Nagdalamhati ang mga tao dahil sa baha.

makukulay :
may maraming magagandang kulay
Makukulay ang sinag na ginamit upang buuin ang bahaghari.

inihabi :
pinagdugtong o pinag-ugnay-ugnay na parang tela
Inihabi ni Liwayway ang mga sinag ng araw.

obra – isang gawang sining o likha
Ang bahaghari ay obra ng diwata.

paalaala : isang bagay na nagpapaalala ng isang mahalagang kaisipan
Ang bahaghari ay paalaala ng pag-asa.

katatagan :
lakas ng loob sa harap ng mga pagsubok
Ang bahaghari ay naging sagisag ng katatagan.

sagisag :
tanda o simbolo na may malalim na kahulugan
Sagisag ng pag-ibig at pag-asa ang bahaghari.

Mga Tanong sa Pag-unawa
1. Sino ang diwata sa alamat na nagbigay
    ng bahaghari sa kalangitan?

2. Ano ang nangyari sa mga tao bago pa
   likhain ang bahaghari?

3. Paano ginawa ni Liwayway ang
    bahaghari?

4. Ano ang kahulugan ng bahaghari ayon
    sa kuwento?

5. Critical Thinking:
Kung ikaw si Liwayway, anong iba pang paraan ang maaari mong gawin upang bigyan ng pag-asa ang mga tao pagkatapos ng bagyo? Ipaliwanag ang sagot.

Tekstong Naratibo (Alamat at Mito)
Ang mito ay isang uri ng tekstong naratibo na naglalahad ng mga kuwentong karaniwang tumatalakay sa pinagmulan ng mga bagay, lugar, hayop, halaman, o mga kalagayan sa mundo.

Kadalasan, ang mga mito ay nagtatampok ng mga diyos, diyosa, diwata, o mga nilalang na may kakaibang kapangyarihan, at ginagamit upang ipaliwanag ang mga bagay na hindi maunawaan noon ng tao.

Alamat o Mito?
Maraming nag-aakala na pareho ang mito at alamat, pero magkaiba sila kahit pareho silang tekstong naratibo na bahagi ng ating panitikang bayan.

Mito: Ang Pagkakalikha ng mga Bituin












Noong unang panahon, bago pa man likhain ang mundo, puro dilim lamang ang kalangitan. Walang buwan, walang araw, at higit sa lahat, walang bituin.

Ang katahimikan ng gabi ay nagdudulot ng matinding takot sa mga tao, sapagkat wala silang ilaw na gumagabay sa kanilang landas.

Nabahala si Zephyra, ang diyosa ng hangin at pag-asa. Nakita niya ang pagdurusa ng mga tao tuwing sasapit ang gabi.

Humingi siya ng tulong kay Aureon, ang diyos ng apoy, upang magbigay ng liwanag sa kalangitan.

Nagpasiya si Aureon na tipunin ang maliliit na piraso ng kanyang banal na apoy. Ngunit bago niya ito inihagis sa langit, tinanong niya si Zephyra:

“Kung ibibigay ko ang aking apoy, hindi na ito maibabalik. Handa ka bang bantayan ang mga ito magpakailanman?”

Sumagot si Zephyra:
“Oo, handa akong ipagtanggol ang liwanag, alang-alang sa mga tao.”

Kaya’t ibinato ni Aureon ang mga piraso ng apoy sa madilim na kalangitan. Sa isang iglap, nagningning ang libo-libong bituin. Bawat isa ay kumikislap, nagbibigay liwanag at gabay sa mga naglalakbay sa gabi.

Mula noon, ang mga tao ay hindi na natakot sa dilim. At tuwing tumitingala sila sa mga bituin, naaalala nila ang sakripisyo ni Aureon at ang pangakong pagbabantay ni Zephyra.

Sinasabi ng mga matatanda na kapag may talang kumikislap nang higit sa iba, si Zephyra iyon—binabantayan ang kanyang pangakong ilawan ang gabi ng sangkatauhan.


Talasalitaan

kalangitan :
malawak na espasyo sa itaas kung saan makikita ang araw, buwan, at mga bituin
Maliwanag ang kalangitan tuwing umaga.

pagdurusa :
matinding paghihirap o sakit ng kalooban o katawan
Nakita ni Zephyra ang pagdurusa ng mga tao sa dilim.

banal :
may kabanalan; ukol sa mga diyos o sa Diyos
Gumamit si Aureon ng kanyang banal na apoy.

kumikislap :
kumikintab o nagliliwanag nang paunti-unti
Kumikislap ang mga bituin sa kalangitan.

sakripisyo :
kusang loob na pagbibigay o pagtitiis alang-alang sa iba
Nag-alay ng sakripisyo si Aureon para sa mga tao.

pangako :
isang kasunduan o paninindigang gagawin
Tinupad ni Zephyra ang kanyang pangako na bantayan ang mga bituin.

pag-asa :
damdaming nagtutulak na may mabuting mangyayari sa hinaharap
Ang mga bituin ay naging sagisag ng pag-asa.


Mga Tanong sa Pag-unawa
1. Sino ang diyosa ng hangin at pag-asa sa mito?

2. Ano ang problema ng mga tao bago lumitaw ang mga bituin?

3. Paano tumulong si Aureon upang magkaroon ng liwanag sa kalangitan?

4. Ano ang ginawa ni Zephyra bilang kapalit ng apoy na ibinigay ni Aureon?

5. Critical Thinking:
Kung ikaw si Zephyra, handa ka rin bang bantayan habambuhay ang mga bituin kapalit ng liwanag para sa mga tao? Ipaliwanag ang iyong sagot.